اســـمشو تقـــدير نذار جـــدايي تقصـــير تو بود

هميـــشه يکــــــي کمـــ ميـــاره اين دفعـــه نوبت تو بود

اگــــــه دوباره ديدمـــت شرمنـــده از خودت نبـــاش

زندگـــي ايـــنه عزيزم يکي ميره يکي مــــــياد

واســـه همـــينه بعـــد تو به کســـي دل نـــدادم

آره به قــــــول تو من يه احمـــق ســـادم

ســـــــاده نــيـــســـت . . .

گـــــذشـــتــــــــ ن از ڪـــــســــے ڪـــــﮧ . . .

گـــــــــذشـــتـــ ـﮧ هــــــــــــايـــــت را ســــاخـــتـــــــــﮧ . . .

و آيـــنــــــــده ات را ويــــــــران ڪــــــرده . . .

آهـــای آقا پسری که امـــروز

کــارت بازی با دل دخـــتراس!

دیـــدن اشکای اونـــا حس

شـــاخ بودن بهـــت میده...

یه روز پـــدر میـــشی..

دیـــدن اشکـــای دخـــترت کمـــرتو میشـــکونه

هـــی فلانی!

خواب دیدم خواب اینکه مرده ام

خواب دیدم خسته و افسرده ام

روی من خروارها از خاک بود

وای قبر من چه وحشتناک بود

تا میان گور رفتم دل گرفت

قبر کن سنگ لحد را گل گرفت

ناله می کردم ولیکن بی جواب

تشنه بودم تشنه یک جرعه آب

بالش زیر سرم از سنگ بود

غرق وحشت سوت و کور و تنگ بود

خسته بودم هیچ کس یارم نشد

زان میان یک تن خریدارم نشد

هرکه آمد پیش حرفی راند و رفت

سوره حمدی برایم خواند و رفت

نه شفیقی نه رفیقی نه کسی

ترس بود و وحشت و دلواپسی

آمدند از راه نزدم دو ملک

تیره شد در پیش چشمانم فلک

یک ملک گفتا بگو نام تو چیست

آن یکی فریاد زد رب تو کیست

ای گنهکار سیه دل بسته پر

نام اربابان خود یک یک ببر

در میان عمر خود کن جستجو

کارهای نیک و زشتت را بگو

ما که ماموران حق داوریم

اینک تو را سوی جهنم می بریم

دیگر آنجا عذر خواهی دیر بود

دست و پایم بسته در زنجیر بود

نا امید از هر کجا و دلفکار

می کشیدندم به خفت سوی نار

ناگهان الطاف حق آغاز شد

از جنان درهای رحمت باز شد

مردی آمد از تبار آسمان

نور پیشانیش فوق کهکشان

چشمهایش زندگانی می سرود

درد را از قلب آدم می زدود

گیسوانش شط پر جوش و خروش

در رکابش قدسیان حلقه بگوش

صورتش خورشید بود و غرق نور

جام چشمانش پر از شرب طهور

لب که نه سرچشمه آب حیات

بین دستش کائنات و ممکنات

خاک پایش حسرت عرش برین

طره یی از گیسویش حبل المتین

بر سرش دستار سبزی بسته بود

بر دلم مهرش عجب بنشسته بود

در قدوم آن نگار مه جبین

از جلال حضرت عشق آفرین

دو ملک سر را به زیر انداختند

بال خود را فرش راهش ساختند

غرق حیرت داشتند این زمزمه

آمده اینجا حسین فاطمه

صاحب روز قیامت آمده

گویی بهر شفاعت آمده

سوی من آمد مرا شرمنده کرد

مهربانانه به رویم خنده کرد

گفت آزادش کنید این بنده را

خانه آبادش کنید این بنده را

اینکه اینجا این چنین تنها شده

کام او با تربت من وا شده

مادرش او را به عشقم زاده است

گریه کرده بعد شیرش داده است

بارها بر من محبت کرده است

سینه اش را وقف هیئت کرده است

اینکه می بینید در شور است و شین

ذکر لالائیش بوده یا حسین ( ع )

دیگران غرق خوشی و هلهله

دیدم او را غرق شور و هروله

با ادب در مجلس ما می نشست

او به عشق من سر خود را شکست

سینه چاک آل زهرا بوده است

چای ریز مجلس ما بوده است

خویش را در سوز عشقم آب کرد

عکس من را بر دل خود قاب کرد

اسم من راز و نیازش بوده است

خاک من مهر نمازش بوده است

پرچم من را بدوشش می کشید

پا برهنه در عزایم می دوید

اقتدا به خواهرم زینب نمود

گاه میشد صورتش بهرم کبود

بارها لعن امیه کرده است

خویش را نذر رقیه کرده است

تا که دنیا بوده از من دم زده

او غذای روضه ام را هم زده

اینکه در پیش شما گردیده بد

جسم و جانش بوی روضه می دهد

حرمت من را به دنیا پاس داشت

ارتباطی تنگ با عباس داشت

نذر عباسم به تن کرده کفن

روز تاسوعا شده سقای من

گریه کرده چون برای اکبرم

با خود او را نزد زهرا می برم

هرچه باشد او برایم بنده است

او بسوزد صاحبش شرمنده است

در قیامت عطر و بویش میدهم

پیش مردم آبرویش میدهم

باز بالاتر به روز سرنوشت

میشود همسایه من در بهشت

آری آری هرکه پا بست من است

نامه ی اعمال او دست من است

       آهنگ جدید و بسیار زیبا از رضا صادقي به اسم احساس رويايي

فرمت : Mp3 / کيفيت : 320Kbps

Download

فرمت : Mp3 / کيفيت : 128Kbps

Download

ترانه و شعر آهنگ احساس رویایی رضا صادقی
همین خوبه که عطر تو هنوز میپیچه تو دنیام
همین خوبه که تو هستی تو این لحظه که من تنهام
مثه رویاست که دستاتو هنوز میشه نوازش کرد
که میشه تویه این بن بست دوباره با تو سازش کرد
برام عادت شده اینکه
تو باشی تویه هر لحظم
به این احساس رویاییم
همیشه عشق میورزم
برام عادت شده اینکه تو باشی تویه هر لحظم
به این احساس رویاییم همیشه عشق میورزم
هنوزم تویه تنهایی واسه عشق تو میمیرم
تو وقتایی که دلتنگی منم بدجور دلگیرم
برام بسه که میتونم دوباره پیش تو باشم
همون لحظه که گم میشم تو آغوش تو پیدا شم
برام عادت شده اینکه
تو باشی تویه هر لحظم
به این احساس رویاییم
همیشه عشق میورزم
برام عادت شده اینکه تو باشی تویه هر لحظم
به این احساس رویاییم همیشه عشق میورزم
برام عادت شده اینکه
تو باشی تویه هر لحظم
به این احساس رویاییم
همیشه عشق میورزم

یک شبی مجنون نمازش را شکست
بی وضو در کوچه لیلا نشست

عشق آن شب مست مستش کرده بود
فارغ از جام الستش کرده بود

سجده ای زد بر لب درگاه او
پُر ز لیلا شد دل پر آه او

گفت یا رب از چه خوارم کرده ای
بر صلیب عشق دارم کرده ای

جام لیلا را به دستم داده ای
وندر این بازی شکستم داده ای

نیشتر عشقش به جانم می زنی
دردم از لیلاست آنم می زنی

خسته ام زین عشق،دل خونم نکن
من که مجنونم تو مجنونم نکن

مرد این بازیچه دیگر نیستم
این تو و لیلای تو... من نیستم

گفت ای دیوانه لیلایت منم
در رگ پنهان و پیدایت منم

سالها با جور لیلا ساختی
من کنارت بودم و نشناختی

عشق لیلا در دلت انداختم
صد قمار عشق یکجا باختم

کردمت آواره صحرا نشد
گفتم عا قل می شوی اما نشد

سوختم در حسرت یک یا ربت
غیر لیلا بر نیامد از لبت

روز و شب او را صدا کردی ولی
دیدم امشب با منی گفتم بلی

مطمئن بودم به من سر می زنی
در حریم خانه ام در می زنی

حال این لیلا که خوارت کرده بود
درس عشقش بی قرارت کرده بود

مرد راهش باش تا شاهت کنم
صد چو لیلا کشته در راهت کن